“На адной з сустрэч з чытачамі да мяне падышоў малады чалавек і сказаў: 

— А я таксама пісьменнік! 

— Вельмі прыемна! А дзе можна пазнаёміцца з вашай творчасцю? 

— Я яшчэ не выдаваўся, але нядаўна скончыў Літаратурны інстытут. 

— А што вы напісалі? 

— Свайго пакуль нічога. Але калі вы мне падкінеце ідэю, як гэта было ў інстытуце, я з радасцю напішу! 

Малады чалавек, відаць, пакрыўдзіўся на мяне, пачуўшы ў адказ: 

— Дык ідэя — гэта ж самае галоўнае!” 

У рубрыцы “Як я пішу” – шчырыя прызнанні і парады псіхолага і пісьменніцы Наталлі Ігнаценкі.

Таксама ў вёраснёўскім нумары  – артыкул Аксаны Спрынчан “Паміж Стажар’ем і стажарамі”. 37 фактаў пра Рыгора Семашкевіча да 80-годдзя з яго нараджэння.

У рубрыцы “Люстэрка лёсу” – працяг публіцыстычнай кнігі Аляксандра Радзькова «Гарады. Асабістыя ўражанні» ў перакладзе на беларускую мову Алеся Карлюкевіча. Шчыры і адкрыты, месцамі даволі эмацыйны аповед.