У «Полымі» № 3 у рубрыцы «Архівы» друкуецца выступленне Уладзміра Караткевіча на пленуме Саюза пісьменнікаў БССР, які праходзіў 15 — 16 лістапада 1979 года. Выступленне заканчваецца словамі: «Калі б ад мяне залежала і мяне пусцілі ў камунізм, я аднаго героя літаратуры ўзяў бы з сабою, нават не пачухаўшыся. Таму што лепшага для камунізму чалавека няма. (Пытанні з залы, каго?) Каго? П’ера Бязухава, калі хочаце. Вось, добры адказ на гэта пытанне „праблема рамана“ — пісаць харошыя раманы, не гадзіць суседу. А іначай, калі мы будзем замест гэтага пісаць кляўзы, у нас застанецца адна толькі праблема — праблема самога існавання сучаснага беларускага рамана, які мы не павінны дапускаць да таго, каб ён дыхаў на ладан. Дзякуй». Што яшчэ гаварыў Уладзімір Караткевіч можна даведацца, прачытаўшы яго выступленне цалкам.